మరుసటిరోజు ఉదయానే భార్య కి అక్కకి సామాను ప్యాక్ చేయడానికి సహాయంగా తన ఆఫీసు నుండి ప్యూను పెట్టి వేణు ఆఫీసు కి వెళ్ళిపోయాడు. సాయంత్రానికి మొత్తం సామాను ప్యాక్ చేసేరారు ఉమ , మాధవి ప్యూను సహాయంతో. అల ప్యాక్ చేసేసాక అతనికి ఒక 200 ఇనాం ఇచ్చి పంపింది ఉమ. సాయంత్రానికి పిల్లలు స్కూల్ నుండి వచ్చాక వాళ్ళని ఆడిస్తూ అల కాలక్షేపం చేసారు వదిన మరదలు. టీ.వి నుండి స్టవ్ దాక అన్ని ప్యాక్ చేసేయడం తో అందరికి పిచ్చ బోర్ కొడుతోంది.

టైం 8 అవుతుండడంతో వేణు ఇంటికొచ్చి అందరిని కారులో రెస్టారెంట్ కి డిన్నర్ చేయడానికి తీసుకెళ్ళాడు. నిజానికి ఇవాలే ఇల్లు మారాల్సింది,కాని రేపు మంచిరోజు కావడంతో రేపత్తికి వాయుద వేసుకునారు షిఫ్తింగ్ కార్యక్రమం. రెస్టారంట్ లో భోంచేస్తూ అక్క , ఉమ మా ఆఫీసు లో నాతో పాటు పనిచేసే అతనికి ట్రైనింగ్ పడ్డింది , అతను 3 నెలలు దాకా రాడు , కాబటి అతని పనులు కూడా నేనే చేయాల్సివస్తుంది రేపటినుండి దాంతోపాటు నాకు క్యాంపు డ్యూటీ వేసారు వారానికి 4 రోజులు కాంపుకు వెళ్ళాల్సి వస్తుంది.

కాబట్టి ఇల్లు సర్దే పని నాకు పెట్టకండి. మీకు కావాలంటే ప్యూను పంపిస్తా సర్దడానికి అని చెప్పి , డిన్నర్ ముగించి ఇంటికి చేరుకున్నారు అందరు. ఎలాగో అన్ని ప్యాక్ చేసేసారు కాబట్టి టేబుల్ ఫ్యాను పెట్టుకొని చాప దిండులు ఏసుకొని అందరు హాలోనే నిద్రపోయారు.

మరుసటి రోజు ఎప్పటిలానే వేణు ఆఫీసుకి వెళ్ళిపోయాడు , అతను వెళ్లి లారీని సామాను ఎక్కించి దించడానికి మనుషులను అతని ప్యునుతో పాటు పంపాడు. రెండు గంటల సేపు కింద మీద పడి సామాను మొత్తం లారిలోకి ఎక్కించి , తమ కొత్త ఇంటికి బయలుదేరారు ఉమ , మాధవి పిలలతో పాటు. అలా ఒక గంట ప్రయాణం తరవాత తమ కొత్త ఇంటికి చేరుకున్నారు అందరు.

కేర్ టేకర్ శీను వారిని రిసీవ్ చేసుకొని , వాళ్ళ కోసం రెడీ గా ఉంచిన విల్లాను చూపించాడు. చాలా ప్రశాంతమైన వాతావరణం , చలటి గాలి , 24 హౌర్స్ వాటర్ , ఇలా అన్ని సౌకర్యలతొ ఉన్న ప్రదేశం అది. ఉమ , మాధవి ఇద్దరికీ ఆ ప్రాంతం కాని , విల్లా కాని పిచ్చ పిచ్చగా నచ్చేసింది. ఉమ ఇంతకాలానికి సిటీ పోల్యుషణ్ , ట్రాఫిక్ , అరుపులు అన్నిటికి దూరంగా ప్రశాంతంగా వుంది ఏమ్మంటావ్ వదిన అంటే నిజమేవే చాలా హాయ్ గా వుంది ఇక్కడ , కాక పోతే ఒక్కటి ఏది కొనాలన్నా సిటీ లోకి వెళ్ళాల్సి వస్తుంది అదొక్కటే బాధ అని ఇల్లంతా చుట్టి చూస్తూ అన్నది మాధవి.

ఇల్లంతా చూసి పాలు పొంగించి ,ఇంట్లో ఉన్న వారందరికీ అందరికి పాయసం చేసి కప్ లో పెట్టి సర్వ్ చేసింది మాధవి. ఇంకొంత పాయసం కప్స్ లో పెట్టి శీనుని పిలిచి కాస్త అక్కనా పక్కన పరిచయం చేయవైయా ఈ పాయసం ఇచ్చివద్దాము అని అతనికి ఒక కప్ ఇచ్చింది . అతను కపులోని పాయసం తింటూ మేడం ఇక్కడ వున్నా 15 విల్లాలలో కాపురం ఉంటున్నది మీతోపాటు ఇంకో నలుగురు మాత్రమే. వారిలోనూ రేపు ఒక ఫ్యామిలి షిఫ్ట్ అవ్తున్నారు ఇక్కడనుండి అని పాయసం తింటూ గడ గడ వాగుతున్నాడు శీను.

అదేంట్టయా 15 పోర్షన్లు వుంటే నలుగురు ఉండడం ఏంటి , పైగా ప్రశాంతంగా ఉన్న ఏరియా , కాస్ట్లీగా వున్నా ఇల్లులు అంటూ ఇయోమయంగా చూసింది అతని వైపు , ఏమో మేడం మొదట్లో అందరు ఎగబాడరు ఇక్కడికి రావడానికి వచ్చినవారు వచ్చినట్టే ఏదో ఒక కారణం చెప్పి వెళ్ళిపోతారు అంటూ తినేసి కప్ పక్కన వున్నా గోడమీద పెట్టి రండి మేడం పక్క ఫ్లాట్స్ లో వున్నా వారిని పరిచయం చేస్తాను అంటూ ఆమెను పక్క ఫ్లాట్స్ కి తీసుకెళ్ళాడు……….!

మాధవి శీను వెంట ట్రేలో పాయసం కప్పులు పెట్టుకొని వెళ్ళింది. ఒక ఇంటినుండి ఇంకో ఇంటికి కనీసం 1000 అడుగుల దూరం తో ఒకరికి ఒకరితో సంబంధం లేనట్టుగా ఉందా ప్రదేశం. శీను వెంట వెళ్లి తనని తను పరిచయం చేసుకొని వారందరికీ పాయసం ఇచ్చి ఒక రెండు నిముషాలు మాటలు కలిపి ఇంటికి వచ్చేసింది మాధవి. ఇంటికొచ్చాక సామాన్లు లారీని నుండి దిమ్పించి పెద్ద పెద్ద సామాన్లు కూలీలతో సర్ధించి పంపేసారు వదిన మరదలు.

ఇంక మిగిలిన చిన్న చిన్న వస్తువులతో పాటు వంటగదిని సర్దుకుంటూ , ఉమ ఇంతక ముందు పక్కన ఉన్నవారికి పాయసం ఇవ్వడానికి వెళ్ళాను కదే, అసలు ఎవరు సరిగా మాట్లాడరెంటే , ఏదో పొడి పొడి గా మాట్లాడడం , బలవంతంగా మొఖానికి నవ్వు అంటించుకొని నవ్వడం తప్ప ఇంకే రెస్పాన్స్ లేదే అంటూ ఆమెకు సామాన్లు అందిస్తూ అంది మాధవి. ఏమోలే వదిన మనం కొత్త కదా , కొద్దిగా టైం పడుతుంది లే , అయిన మనకి వాళ్ళతో పనేముంది వదిన వదిలేసే , అప్పటికి మధ్యాహ్నం 1′ గంట అయింది , ఇంతలో ఉమ అమ్మగారు కారియర్ తో అక్కడికి చేరుకుంది కారులో వచ్చి.. సామాన్లు సర్దుకోడంతో వంట చేయలేరు అనుకోని ఆమె కారియర్ తెచ్చింది.

ఇంకా అందరు కలిసి భోంచేసి కాసేపు పడుకొని మల్లి సర్దడం మొదలెట్టి ముగించడానికి సాయంత్రం 5 అయింది. ఇంకా నేను వెళ్ళొస్తా ఉమ అంటూ వెళ్లబోతుండగా ఆమె మనవరాలు, మనవడు ఇదరు స్కూల్ బస్సు నుండి దిగి శీను తో పాటు ఇంటికొచ్చారు. అమ్మమను చుసిన పిల్లలు ఆనందంతో ఆమె చుట్టూ చేరి ఆమెతో కబర్లు చెప్పతూ అమ్మమ రేపటినుండి స్కూల్ కి 10 రోజులు దసరా లివులు, అయితే మీరు నాతో వచ్చేయండ్ర అని పిల్లల బట్టలు ఒక బాగ్ లో పెట్టుకొని ఉమకి అల్లుడుగారు వస్తే పిల్లల్ని నేను తీసుకెళ్ళాను అని చెప్పవే అనేసి బయల్దేరేసింది కారులో.

కాని మాధవికి మాత్రం అక్కడ ఉన్న వారిని చూసాక మాత్రం ఇక్కడ ఏదో సరిగా లేదన్న భావన మాత్రం కొత్తోచినట్టు గా కనిపిస్తోంది ఆమె మొఖంలో. మొతానికి ఇద్దరు ఆడాళ్ళు ఎవరి రూం కి వారు వెళ్లి శుభ్రంగా స్నానాలు అన్ని కన్నిచ్చి వంటచేసుకొని హాల్ లో సెటిల్ ఇయ్యరు రాత్రి 8 గంటలకి , వేణు కోసం ఎదురు చూస్తూ , కాని వీరిద్దరిని తినేసేలా చూస్తున్న రెండు కళ్ళు గురించి పాపం వీరికేం తెలుసు. (ఇంకా ఉంది)

We love comments and appreciate the time that our readers spend to share ideas and give feedback.