రమ్య ఫిగర్ సూపర్ – Part 4

ఇంటికి వెళ్ళగానే రమ్య పెద్దగా నవ్వుతూ బయటికి వినపడుతున్నాయి….మళ్ళీ ఎవరు వచ్చారు మా ఇంటికి అనుకుంటూ హాల్ లో కి వెళ్ళగానే ఒక 5 ఏళ్ల పాపా తో ఇల్లంతా పరుగెత్తుతూ ఆడుకుంటుంది…పాప కూడా చాలా చక్కగా బాగుంది…పాపా రమ్య కి చిక్కకుండా పరుగెత్తుతుంటే రమ్య వెంటపడి పట్టుకోటానికి ట్రై చేస్తోంది…నేను వెళ్లి మధ్య లో పాపని పట్టుకుని ఎత్తుకున్న…రమ్య నవ్వుతూ “చిక్కేసావ్…. దొంగ…ఎక్కడికి పారిపోతావ్”అంటూ నా దగ్గెరే నుండి తీసుకోబోతుంటే పాప నవ్వుతూ నన్ను మెడ చుట్టూ చెయ్ వేసి వాటేసుకుని నా భుజం పై తలా పెట్టి వాటేసుకుంది…ఆ క్షణం లో నాకు పిల్లలు లేని లోటు తెలిసింది…నాకు తెలియకుండానే పాప వీపు మీద చెయ్ వేసి నాకు వత్తుకున్న…రమ్య నా మొహం.వైపు చూసి నా కళ్ళలో నీళ్ళు చూడగానే తనకు అర్థం ఆయిన్ది “బాధ పడకండి….

మనకి కూడా దేవుడు ఏదొకరోజు కరిణిస్తాడు లే”అని అంటూనే తన కళ్ళనుంది నీళ్లు తెచ్చుకుంది…ఒక చేత్తో పాపని ఎత్తుకుని ఇంకో చేత్తో రమ్య ని దగ్గరకి తీసుకుని భుజం చుట్టూ చెయ్ వేసి దగ్గరకి తీసుకుని తలా మీద ముద్దు పెట్ట రమ్య కి…అంతే… ఒక్కసారిగా నా షర్ట్ గట్టిగా గుప్పిట్లో పట్టుకుని నా గుండెలమీద తల పెట్టి గట్టిగా ఏడ్చింది…చాలా రోజుల తర్వాత పిల్లల ఊసు వచ్చింది మాకు….అతి కష్టం మీద నాలో బాధ ని దిగమింగుకుని రమ్య ని ఓదార్చి “ఆకలి వేస్తోంది…అన్నం పెట్టు…”అని చెప్పి పాపని దించేసి నేను బెడ్ రూమ్ కి వేళ్ళ.నా వెనకలే రమ్య వచ్చి నాకు టవల్ ఇచ్చి నా బట్టలు ఇప్పుతుంది…”పాప ఎవరు” అని అడిగా నేను టవల్.

చుట్టుకుంటు..”మురళి వాళ్ళ అమ్మాయి…ఇప్పుడు వచ్చి తీసుకెళ్లాడు”అని చెప్పింది…మళ్ళీ తానే “మీరు ఆఫీస్ లో లేట్ చేశారంటే కదా..మీకు చెప్పకుండా వెళితే ఏమైనా అంటారేమో అని మీకోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉన్నాడట…నాకు ఫోన్ చేసి పాప ని స్కూల్ నుండి నాతో తెచేసుకోమని చెప్పారు…ఎలాగో అపాయింట్మెంట్ లెటర్ తీసుకోవలి కదా..అది నా దగ్గెరే ఉంది అప్పటినుండి…వచ్చి తీసుకుంటా అని అంటే మీరు లేనప్పుడు రావద్దు అని చెప్పా”అంటూ ఫోన్ తీసుకుని మురళి కి.

కాల్ చేస్తూ నా బట్టలు తీసుకుని వాషింగ్ మెషీన్ వైపు వెల్లింది….నేను స్నానం చేసి వచ్చేసరికి రమ్య సోఫా లో కూర్చుని పాప కి అన్నం తినిపిస్తంది…రమ్య కూడా తల్లి అయితే చాలా బాగుండు అనిపించింది నాకు అప్పుడు…బట్టలు వేసుకుని నేను కూడా వెళ్లి సోఫా లో కూర్చున్న కాసేపు…ఇంతలో మురళి వచ్చాడు…పాప కి అన్నం తినిపించటం చూసి “ఎందుకు రమ్య…మా అమ్మ గారు వున్నారు ఇంట్లో…వాళ్ళు పెట్టేవాళ్ళు…నీకెందుకు ఇబ్బంది”అంటూ నన్ను చూసి “గుడ్ ఈవెనింగ్ సర్”అని చెప్పాడు…

నేను జస్ట్ తలా ఊపి టి వి చూస్తున్న…మురళి పాప ని ఎత్తుకుని బయట వరండాలో నిలుచున్నాడు…రమ్య పాప కి అన్నం తినిపిస్తూ మురళి తో మాట్లాడుతుంది…అన్నం తినిపించటం అవగానే రమ్య లోపలకి వెళ్లి లెటర్ తీసుకుని పాప బ్యాగ్ తీసుకుని బయటకి వెల్లింది…వరండాలో కాసేపు మురళి తో మాట్లాడి పాఅవుగంట తర్వాత వచ్చింది…రావటం తో నే ఒక కార్డ్ నాకు ఇచ్చి కిచెన్ లో కి వెల్లింది…నాకు తనకి అన్నం పెట్టుకోచి నాకు ఇచ్చింది…నా పక్కన కూర్చుని తింటూ “ఆ కార్డ్ లో ఉన్న డాక్టర్ మురళి వాళ్ళ వైఫ్ సిస్టర్ అంతా…మురళి వైఫ్ కి కూడా ఫస్ట్ డెలివరీ తర్వాత మళ్ళీ నెల తప్పకపోతే ఆవిడకి చూపించారు అంతా…మనం కూడా వెళ్దాం…ఒకరోజు సెలవు పెట్టండి”అని చెప్పింది..

సరే అని తింటూ ఆలోచించ…నాకు ఇప్పుడు వయసు 37…మా పెళ్లి అయి 10 ఏళ్ళు అవుతుంది…రమ్య కి ఇప్పుడు 32…ఇంకా లేట్ అయితే ఉండే కాస్త కుస్ట ఛాన్స్ కూడా ఉండదు పిల్లలు కనటానికి…కాబట్టి ఆలోచించకుండా రమ్య తో “రేపు సాయంత్రం 4 కి వస్తా…నీ స్కూల్ అవగానే వెళ్దాం”అని చెప్పా…రమ్య చాలా హ్యాపీ గా ఫీల్ ఆయిన్ది…
నేను ఇంత త్వరగా ఒప్పుకోటానికి కారణం నేను రమ్య ఫేస్ లో ఏడుపు చూడకూడదు అనుకుంటున్న.మా పెళ్లి అయినప్పటినుంది ఇంత వరకు ఒక్క పిల్లల విషయం లో తప్పుంచే ,,ఏనాడు కూడా రమ్య కళ్ళమ్మత నీళ్లు రాకుండా చూసుకున్న.

కానీ అన్నిటికన్నా ఎక్కువ బాధ పడుతుంది రమ్య పిల్లల విషయం లో…ఆ ఒక్కటి కూడా తీరిపోతే ఇక రమ్య కి ఏ బాధ ఉండదు అని నా ఆశ…తర్వాతి రోజు ఉదయానే నే యూ రమ్య కన్నా ముందే లేచి నిద్ర పట్టక హాల్ లో అటు ఇటు తిరుగుతున్న…నా మనసంతా కంగారు గా ఉంది….అదే టైం లో రమ్య నిద్ర లేచి నైటీ కట్టుకుంటు బెడ్ రూమ్ నుండి బయటకి వచ్చింది…అంతగా ముందు రమ్య కాటన్ నైటీ లు లూస్ గా ఉండేవివేసేది…నేను ఎప్పుడైనా నైటీ లో దూరి పొట్ట ముద్దు పెట్టుకున్న కూడా సరిపోయినంత లూస్ ఉండేవి…కానీ మొన్న మురళి వచ్చినప్పుడు రోడ్ సైడ్ అమ్మే చీప్ నైటీ లు ఒక నాలుగు తెచ్చాడు అనుకుంటా…అప్పటినుంది అవే వేస్తోంది…నన్ను చూసి ఆవలిస్తూ “గుడ్ మార్నింగ్….ఏంటి ఇంత పొదున్నే లేచారు….

”అంటూ నా దగ్గెరే కి వచ్చి నన్ను వాటేసుకుని ముద్దు పెట్టింది….నేను కూడా తిరిగి ముద్దు పెట్టి సళ్ళని నైటీ మీద నుండి నొక్కగానే “హబ్బా…..మ్మ్….అవును ఏంటి రాత్రి అసలు నన్ను గెలకలేదు….ఆఫీస్ లో ఏమైనా టెన్షన్ ఆ”అని అడిగింది…ఏమి మాట్లాడకుండా వాటేసుకుని నించున్న.నన్ను వేడిపించుకుని కిచెన్ కి వెళ్లి టీ పెట్టింది…నేను హాల్ లో కూర్చుని ఆలోచిస్తున్న.

నా టెన్షన్ కి ఒక కారణం ఉంది…నాకు తప్ప వేరే ఎవరికి తెలియదు….ఒకసారి మా పెళ్ళికిముందు నేను చెన్నై లో బైక్ పై వెళుతూ సడన్ బ్రేక వేసి ముందుకు పడ్డ….అప్పుడే నాకు కొంచెం నా.మడ్డ కి పైన దెబ్బ తగిలింది…కొన్ని రోజులు తర్వాత నొప్పి పోయిన్ది….కానీ మళ్ళీ అప్పుడప్పుడు నేను చేత్తో చేసుకునేప్పుడు నొప్పి వస్తుంటే డాక్టర్ దగ్గెరే కి వేళ్ళ…అప్పుడు డాక్టర్ నాకు లోపల స్ఫర్మ్ ప్రొడ్యూస్ చేసే పార్ట్ వాచింది అని మందులు ఇచ్చాడు…కానీ నాతో నువ్ త్వరగా పెళ్లి చేసుకో…కొన్ని రోజులు అయితే నీకు పిల్లలు పుట్టే ఛాన్స్ చాలా తక్కువ ఉంటుంది అని చెప్పాడు…కానీ నాకు తర్వాత ఏడాది కి గాని పెళ్లి అవలేదు…ఆ విషయం తెలియకుండా అనవసరం గా ర్క్మ్యా గొంతు కోసాను అని నేను ఎప్పుడూ కూడా బాధ పడుతూ ఉంటే…అందుకే నా మీద పెత్తనం మొత్తం రమ్య కి అప్పచెప్పే తనకు ఎదురు చెప్పకుండా ఉంటుంది…నేను తనకి చేసిన అన్యాయం కి నన్ను దేవుడు క్షమించడు ఎప్పటికి.

కానీ ఇప్పుడు డాక్టర్ దగ్గర ఈ విషయం ఎక్కడ బయట పదిద్దే…అది రమ్య కి తెలిస్తే నా మీద ఎలా కొప్పుడుతుందేమో అని భయం గా ఉంది…ఆరోజు ఎప్పటిలాగే ఆఫీస్ కి వెళ్ళగానే మురళి అప్పటికే ఫుల్ గా డ్యూటీ లో చేరిపోయాడు…స్టాఫ్ పికప్ లు…అడ్మినిస్ట్రేటివ్,,అండ్ లీగల్ ఆక్టివిటీస్ చూసుకుంటున్నారు…నేను ఆరోజంతా చాలా బిజీ గా ఉన్న…..రమ్య నాకు కాల్ చేసినప్పుడు నేను లిఫ్ట్ చేయలేదు..

4 గంటలకి మురళి నా క్యాబిన్ కి వచ్చి “సర్…మేడమ్ గారు కాల్ చేశారు…మీరు ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయటం లేదు అంట”అని అనగానే అప్పుడు వెంటనే రమ్య కి కాల్ చేసి…ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయటం తో నే నా మీద కోప్పడిపోయిన్ది…డ్రైవర్ ని పంపి రమ్య ని నేరుగా హాస్పిటల్ కి తెమ్మని చెప్పి నేను హోప్స్పిటల్ కి వెళ్ళాం.ఒక అరగంట కూర్చున్నాక మా టైం వచ్చి.ది…చాలా ఫేమస్ డాక్టర్ అనుకుంటా ఆవిడ…అందరూ మాలాంటి కేస్ లే ఉన్నాయి…లోపలకి వెళ్లినాక ఒక 38,40 ఏళ్ళు ఉంటాయి డాక్టర్ కి…మమ్మల్ని చూడగానే నవ్వుతూ “మురళి చెప్పాడు…రండి కూర్చుండి”అని అంది..

నేను ఏమి మాట్లాడలేదు..అంతా రమ్య నే మాట్లాడింది…కాసేపు అయినాక డాక్టర్ నన్ను బయటకి వెలికి వైయిట్ చేయమని చెప్పింది..అరగంట తర్వాత రమ్య బయటికి వచ్చి నన్ను లోపలకి పిలిచింది…లోపలకి వెళ్ళగానే రమ్య కుర్చీలో కూర్చుని డాక్టర్ నన్ను పక్కనే ఉన్న ఒక గది కి తీసుకెల్లింది….తలుపు లేదు…ఓన్లీ కాటన్ పార్టిషన్ మాత్రం ఉంది…నన్ను ఒక బెడ్ మీద పనుకూపెట్టి పెయింట్ విప్పెయ్యమని చెప్పింది…నేను ఆశ్చర్యం గా చూసా…పర్లేదు…విప్పండి అని అంది…జీవితం లో.మొదటిసారి నా రమ్య దగ్గెరే కాకుండా వేరే లేడి దగ్గర నేను బట్టలు విప్పటం…నేను విప్పటం.

అవగానే నాకు ఒక చిన్న గ్లాస్ బౌల్ ఇచ్చి “ఇప్పుడు మీరు చేత్తో చేసుకుని మీ స్ఫర్మ్ దీనిలో ఇవ్వండి..”అని అనగానే నేను షాక్ అయ్యా….”నాకు ఇబ్బంది గా ఉంది…ఇంటిదగ్గెరా చేసుకుని పంపుతా”అని అనగానే నా వైపు కొంచం కోపం గా చూసింది…బయట నుండి రమ్య “విజయ్….డాక్టర్ గారు చెప్పునట్లు చెయ్ విజయ్ ప్లీస్..”అని అరిచింది బయట నుండి…ఇక చేసేది లేక పూర్తిగా డిగిపోయి ఉన్న నా మడ్డని ఊపుకుంటున్న…ఎంత లేపినా నాది లెవటం లేదు…డాక్టర్ కి అర్థం అయి మెల్లగా తన చేత్తో నాది పట్టుకుంది….మొదటిసారి రమ్య చెయ్ కాకుండా వేరేది నాది పట్టుకునేసరికి నాకు కొంచెం ఇబ్బంది గా ఉంది…ఎలాగోలా నా మడ్డ సగం లేచింది….

డాక్టర్ నాతో “మీకు ఏమి ప్రాబ్లెమ్ లేదు గా…సెక్స్ బాగానే చేస్తారా మీ ఆవిడతో”అని అడిగింది…”“అవును…ఎం ప్రాబ్లెమ్ లేదు…ఎందుకు అలా అడిగారు”అని అడగగానే “మరి ఏంటి మీది…ఇంత సేపు అయినా కూడా పూర్తిగా లేవలేదు”అని అంది…నేను “నీకు కొంచం ఇబ్బంది గా ఉంది…కొత్త ప్లేస్…కొత్త మనిషి కదా…”అని అనగానే తాను మెల్లగా నవ్వి రమ్య ని పిలిచింది…రమ్య వచ్చేసరికి డాక్టర్ నా మడ్డ ని చేత్తో పట్టుకుని ఉంది…నేను బెడ్ మీద పనుకుని నా షర్ట్ పైకి లేపి పట్టుకుని ఉన్న…రమ్య ఫేస్ కో లైట్ గా కోపంకనపడుతుంది…నా వైపు అదోలా చూసింది…భర్త ని కాబట్టి ఆ చూపుకి అర్థం నాకు వెంటనే తెలిసింది…డాక్టర్ రమ్య తో “రమ్య…మీ ఆయన నేనుంటే ఇబ్బంది పడుతున్నారు…నేను బయట కూర్చుంటా….

నువ్ చేత్తో చేసి స్ఫర్మ్ ఈ గ్లాస్ లో ఇవ్వు నాకు…నోరు పెట్టొద్దు …స్పెర్మ్ కి చెయ్ తగలొద్దు…సరేనా”అని చెప్పి తాను బయటకి వెల్లింది….రమ్య నా కళ్ళలోకి చూస్తూ నా మడ్డ ని చేత్తో పెట్టుకోగానే అప్పటివరకు సగం లేచి ఉన్నది రమ్య గుప్పిట్లో గట్టిగా తయారైఇంది….ర్యా నవ్వుతూ నా మడ్డ ఊపుతూ నా పెదాలమీద ముద్దు పెడుతూ..”మీకు అవుతున్నప్పుడు చెప్పండి”అని నా మడ్డ ఊపుతుంది…ఒక 10 నిమిషాలు అయినా తర్వాత నేను చెప్పగానే రమ్య నన్ను సైడ్ కి తెప్పి నా మది గ్లాస్ లో పెట్టి ఊపుతూ నా దాని నుండి స్ఫర్మ్ కారుతుంటే నా మడ్డ కి కింద భాగం లో.

 

వత్తుతూ చివర్లో బాల్స్ కి కూడా వత్తి మొత్తం గ్లాస్ లో.కార్చేసింది…నా వైపు కూడా చూడకుండా గ్లాస్ తీసుకుని బయటికి వెళ్లిపోయిన్ది…నేను బట్టలు వేసుకుని బయటకి వచ్చేసరికి ఇద్దరు ఎదురు ఎదురు కూర్చున్నారు…డాక్టర్ నాతో “మీరు ఈ రెండు రోజులలో చేత్తో ఏమైనా చేసుకున్నారా”అని అడిగింది….లేదని చెప్తే రమ్య కోపం గా “నిజం.

చెప్పండి”అని అంది…”లేదు రమ్య…నాకు అలవీక్అటు కూడా లేదు…అబద్ధం ఎందుకు చెప్తాను”అని అనగానే డాక్టర్ “మరెందుకు మీకు అంతా తక్కువ స్ఫర్మ్ వచ్చింది…రమ్య మాత్రం మీరు కలిసి 3 డేస్ అవుతుంది అని చెప్పింది…”అని అనగానే నేను వెంటనే “లేదు డాక్టర్…బాగానే వచ్చింది”అనగానే డాక్టర్ కొంచం అసహనం గా రమ్య వైపు చూసింది…రమ్య నాతో కోపం గా “మీరు కొంచం ఊరుకుంటారా…మీకు తక్కువే వచ్చింది”అని అనగానే డాక్టర్ “నేను ల్యాబ్ వెళ్లి చెక్ చేసి వస్తా”అని చెప్పి బయటికి వెల్లింది…నేను వెళ్లి రమ్య పక్కన కూర్చున్న…రమ్య నాతో కోపం గా “మీకు ఎప్పుడూ కూడా తక్కువే వస్తుంది….”అని అనగానే “లేదు…మామూలుగానే ఉంది…నీకెలా తెలిసు తవ్వువ అని….

ఎవరికి లీటర్ లీటర్ లు రాదు”అణా కొంచం కోపం గా…సేకను కూడా ఆలస్యం.చేయకుండా రమ్య…”మొన్న మురళి ది చూసా… రోజులో 7 వ సారి చేసెప్పుడు కూడా చాలా.వచ్చింది.ఇపౌడు మీకు వచ్చిన దానికన్నా 3 ఇంతలు వచ్చింది……నాకు తెలుసు…మొదటి సారి అయితే కొండోమ్ నిండా ఒక 50 ml వరాలు కారింది…నేను చూసా…అంతగా నుండు నేను హోటల్ కి వెళ్ళినప్పుడు కూడా…నా నోటి నిండా వచ్చింది ఆయన కి “అని అంది కోపం గా….

లోపం నాలో ఉందని పూర్తిగా కాంఫామ్ అవకముందే ఇలా ఉంటే నా పరిస్థితి…ఇక నిజం తెలిస్తే రమ్య నన్ను అసలు ఊరికే వదలదు అని అర్థం ఆయిన్ది…. కాసేపు ఇద్దరం ఏమి మాట్లాడలేదు…రమ్య మాత్రం చాలా టెన్షన్ లో ఉందని అర్థం అవుతుంది….అరగంట వరకు మేము ఇద్దరం.

ఎంఈ మాట్లాడుకోలేదు… కాసేపటికి డాక్టర్ రిపోర్ట్స్ పట్టుకుని వచ్చి మా ముందు కూర్చుని నన్ను బయటికి వెళ్ళమని చెప్పింది…ఒక 10 నిమిషాలు తర్వాత రమ్య బయటికి వచ్చి నా వైపు చూడకుండా “పడండి వెళ్దాం”అని నాకన్నా ముందే బయటికి నడిచింది…నేను వెళ్లి కార్ తీసుకుని రాగానే కార్ లో కూర్చుని కిటికీ నుండి బయటికి చూస్తూ ఎదో ఆలోచిస్తాంది…నేను మెల్లగా “ఏమన్నారు డాక్టర్”అని అడిగా…అసలు చలనం లేదు…మళ్ళీ ఇంకోసారి అడిగా…కనీసం నేను అడిగింది వినపడనట్టు తల కూడా తెప్పలేదు…ఇంటికి వెళ్ళేసరికి టైం 8 ఆయిన్ది అప్పటికే…కార్ ఇంటిముందు ఆగగానే నా వైపు కూడా చూడకుండా “నేను ఇప్పుడు వంట చేయలేను….

బయట ఏమైనా తీసుకురండి”అంటూ దోయిర్ తీసుకుని ఇంట్లోకి వెల్లింది…నేను బయటికి వెల్లి పార్సిల్ తీసుకుని ఇంటికి వచ్చేసరికి రమ్య బెడ్ రూమ్ లో పనుకుని ఏడుస్తుంది….నా జీవితం లో ఈరోజు అయితే నేను చూడకూడదు అనుకుంటున్నానో అదే ఈరోజు వచ్చింది…రమ్య ఏడుపు చూడటం కన్నా నేను సచిపోవట మేలు అని నాకు ఆ క్షణం లో అనిపించింది…మెల్లగా రమ్య వైపు వెళ్లి భుజం మీద చెయ్ వేసి “ఏమైంది….నువ్ ఎడవమాకు ప్లీస్”అనగానే నా గొంతులో.

బద రమ్య కి అర్థం అయి ఒక్కసారిగా లేచి నన్ను గట్టిగా వాటేసుకుని ఏడుస్తూ “ఎందుకు విజయ్…మనకే ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది….నాకు తెలిసి మనం ఎవ్వరికీ కూడా అన్యాయం చెయ్యలేదు…మన వల్ల ఇంకొకరు ఏనాడు నష్టపోలేదు….కానీ ఎందుకు దేముడు మనకి ఇలాంటి శిక్ష వేసాడు…నాకి పిల్లలు కావాలి విజయ్…నా వల్ల కాదు…గొడ్రాలి ల నేను బ్రతకలెను”అంటూ గట్టిగా ఏడ్చేస్తుంది.

కాసేపు తనని ఓదార్చి నేను వెళ్లి ప్లేట్ లో అన్నం పెట్టుకుని రమ్య కి తినిపించా…నైట్ పనుకున్నాప్పుడు కూడా రమ్య ని ఏమి అడగలేదు….వేకువజామున రమ్య నా మీద తలా పెట్టి పనుకుని ఎదో ఆలోచిస్తాంది…అప్పుడు అడిగితే నా వైపు చూడకుండా “మీకు అసలు పిల్లలు పుట్టే ఛాన్స్ లేదు అంట….నన్ను టెస్ట్ ట్యూబ్ బేబీ ట్రై చేయమని చెప్పుంది…నాకు అదికూడా 50,,50 ఛాన్స్ అంతా…నాకు కూడా కొంచెం ప్రాబ్లెమ్ ఉంది…కాకపోతే ఒక్క అత్తెంప్త్ లో అవదు….ఒక 10 సార్లు ఇంజెక్టన్ చెఎంచుకుంటే ఒక ఛాన్స్ ఉంటుందట…..చూద్దాం..కానీ పిల్లలు లేకుండా నేను ఉండలేను విజయ్”అని నన్ను ముద్దు పెట్టుకుని లేచి బాత్రూం కి వెల్లింది….

బాత్రూం నుంచి రాగానే మళ్ళీ నా మీద పనుకుని నైటీ విప్పేసి నన్ను వాటేసుకుంది…రమ్య బాడీ తగలగానే నాకు మడ్డ గట్టిగా లేచింది…మెల్లగా వీపు మీదకి చేతులు తీసుకెళ్లి నిమురుతూ నా మడ్డని టాటా తొడల మధ్య లో.నెట్టి నా పిర్రలు పైకి కిందకి అంటూ ఉన్న.నా మీద ఉన్న రమ్య అలానే కాళ్ళు నా తొడల పక్కన నేసి మెల్లగా మడ్డ నీడ కూర్చుని లోపలకి పెట్టుకుంటూ నా కళ్ళలోకి చూస్తుంది….

మడ్డ పూర్తిగా లోపలకి వెళ్ళగానే కళ్ళు మూసుకుని ఒక్కసారి ఆస్వాదిస్తూ మళ్ళీ కళ్ళు తెరిచి నా వైపు చూస్తూ నా బుగ్గలని నిమురుతూ ఉంది…మెల్లగా చాలా సున్నితం గా నా మడ్డ మీద ఊగుతూ కొంచం పైకి జరిగే తన ఒక సన్ను ని నా నోట్లోకి ఇచ్చి చీకమన్నట్లు సైగ చేసింది…కింద రమ్య పూకు లో నా మడ్డ పైన నా నోట్లో రమ్య సళ్ళు…మగవాడు వున్నవాడు ఎవడైనా సరే కొంట్రొల్ చేసుకోవటం కష్టం…నేనే రమ్య నడుం కి రెండు పక్కల చేతులు వేసి కొంచం పైకి లేపి నా పిర్రలని ఊపుతూ రమ్య ని దెంగుతుంటే 5 నిమిషాలలో కార్చేసుకుని నా మీద పడిపోయిన్ది…నేను కూడా ఆపకుండా అలానే దెంగుతూ రమ్య మెడ పక్కన పళ్లతో పట్టుకుని కొరుకుతూ కార్చేస…రమ్య కోపంగా నా మీద నుండి లేచి “ఆ కొరకటం ఏంటి…రేపు స్కూల్ కి వెళ్ళాలి కధ…”అని విసుకోకుంటు బాత్రూం కి వెల్లింది…మొన్న మురళి ఒళ్ళంతా అలా కోరికినా ఏమి అనలేదు…ఇప్పుడు మొగుడు ఒక్కసారి కోరితే ఏంటి ప్రాబ్లెమ్ నాకు అర్థం కాలేదు…రమ్య బాత్రూం నుండి రాగానే నే యూ కూడా వెళ్లి వచ…టైం చూస్తే 5.30 ఆయిన్ది…కాసేపు పనుకుందాం అని రమ్య పక్కన పనుకుని వెనక నుండి వాటేసుకుని చేతిలోకి రమ్య సన్ను ని తీసుకుని నొక్కుతూ ఉన్న….

రమ్య కాసేపు ఉన్నాక సడన్ గా నాతో “ఎం చేద్దాం అండి …ఇక నా జీవితం ఇంతేనా?”అని అంది …నేను ఏమి మాట్లాడ లేదు…”మాట్లాడరేం…ఈసారి మీ ఊరు వెళ్ళాలంటేనే భయం గా ఉంది…మీ అమ్మగారు ఇప్పటికే మాటల్లో తేడా వచ్చింది…మీ తమ్ముడు అసలే పెళ్లి చేసుకోలేదు…ఇక చేసుకోరు కూడా…కనీసం మీరు కూడా ఇలా అయితే వంశం అంతరిచిపోతుంది అని నన్ను అప్పుడప్పుడు అంటుంది…ఈసారి కొంచం.భయం గా ఉంది”అని అంది…నేను “చూద్దాం లే…ఇదొక మార్గం దొరుకుతుంది…”అని అణా…మళ్ళీ కాసేపు అయినాక నేనే “నీకు ఎలాగో పుట్టే ఛాన్స్ ఉంది కధ…ఎవరో ఒకరిని సెలెక్ట్ చేసుకొని వాళ్ళతో పిల్లల్ని కనోచు కదా”అని అడగడానే రమ్య నా వైపు తలా తెప్పి “అంటే ఏంటి మీ ఉద్దేశ్యం”అని కొంచం కోపం గా అంది… నేను కొంచెం భయం తో నీళ్లు నములుతూ “అదే..

మురళి కానీ…ఇంకా ఎవరైనా “అనగానే రమ్య లేచి కూర్చుని నా వైపు తిరిగి “మైండ్ వుండే మాట్లాడుతున్నారా…నాకు ఎప్పటినుండో అనుమానం గానే ఉంది…ఎడికరోజు మీరు నన్ను ఇలా అడుగుతారు అని…రేపు నేను ఎవడితోనో బిడ్డని కంటే…వాళ్ళు వేరే పొలికలతో పుట్టి జీవితాంతం మనకి గుర్తు చేస్తుందాల….అసలు ఇప్పటికే మీరు నన్ను లంజ ని చేశారు..మళ్ళీ ఇది కూడా నా…

ఏమైనా అంటే నెమో ఆ పనికిమాలిన టాబ్లెట్ లు వేసుకుని ప్రాణాలమీదకి తెచుకుంటారేమో అని భయం తో ఈ చండాలం.చేస్తున్న…అది చాలు…ఇంకా దారుణాలు చేయంచామాకండి నాతో”అని లేచి నైటీ వేసుకుని బయటికి వెల్లింది…నేను అలానే కాసేపు ఆలోచిస్తూ పనుకున్న.
కాసేపటి తర్వాత రమ్య కాఫీ తెచ్చి నాకు ఇచ్చి నా పక్కన కూర్చుని తాగుతుంది…నా మొహం వైపు చూసి నేను కొంచెం దిగులు గా ఉన్న అని అర్థం చేసుకుని మెల్లగా నా గుండెలమీద వాలి నా బుగ్గక్ని నిమురుతూ “అర్థం చేసుకోండి…మురళి తో ఉన్నప్పటినుంది నాకు మీరు చేసేది సరిపోవడం లేదు…అతనితో మళ్ళీ మళ్ళీ కావాలి అనిపిస్తంది…ఇందాక మీరు 5 నిమిషాలలో చేసేసారు…అదే మురళి 40 నిమిషాలు కనీసం చేస్తాడు…అలాంటి వాళ్ళ.

మోజులో పడితే మీకు దూరం అయిపోతా అని భయం…ఇక వాళ్ళతో బిడ్డని కంటే నా మీద పెత్తనం చేసేస్తారు…”అని అంది…నేను కొంచెం కోపం గా “మరి ఎదొకటి చెయ్యాలి కధ రమ్య…ఎన్నాళ్ళు ఇలా తల్లి కాకుండా వుంటావ్”అని అడిగా…కాసేపు ఆలోచించి రమ్య “మీ నాన్న గారిని అడగండి…ఎలాగో మీ పోలికలు వస్తాయి కచ్చితం గా …ఇక భయం.ఉండదు…”అని అనగానే నేను కొంచం షాక్ అయ్యా.

మా నాన్న పొలం పనులు చేసుకుంటున్నాడు ఊళ్ళో…అసలు శుభ్రం గా ఉండడు…పల్లెటూరులో పుట్టి పెరిగాడు కదా…అయిన రమ్య కి మా నాన్న మీద ఎలా గాలి మళ్లింది అని అనుకున్న…కాసేపు ఆలోచించి “మా నాన్న తో వల్ల కాదు లే…ఆయన అర్థం చేసుకొడు…చదువుకోలేదు కదా….చూద్దాం వేరే మార్గం….మా తమ్ముడు ఒకే నా?”అని అడిగా…

కాసేపు ఆలోచించి “మీ తమ్ముడు…పాపం లవ్ ఫెయిల్యూర్ అయి పెళ్లి కూడా చేసుకోకుండా దూరం గా ఉంటున్నాడు మనందరికీ…అలాంటి వాడిని కదిలించటం అవసరమా అనిపిస్తంది…మీ ఇష్టం మరి…కానీ ఒక్కసారితో వెళ్లిపోవాలి అని చెప్పండి…ఇక్కడితో మర్చిపోవాలి కూడా…ఎవరికి చెప్పకూడదు”అని అంది…నెను “సరే మాట్లాడుతా…నా మాట కన్నా ని మాటే ఎక్కువ వింటాడు… నేను టీడతాను అని నా ఫోన్ లిఫ్ట్ చెయ్యదు కూడా…నువ్ అయితే ఇప్పుడు తనకి హెల్ప్ చేస్తుంటావ్ అని నీ మాట అయితే వింటాడు…పగలు ఒక్కసారి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పకుండా ఇంటికి రమ్మను…భోజనానికి…తర్వాత చూద్దాం”అని అణా.రమ్య నాతో “అవును…ప్రేమించిన అమ్మాయి ని మర్చిపోలేక పోతున్నాడు…. నన్ను ముట్టుకుంటాడో. లేదో కూడా డౌట్… చూద్దాం.. ఒప్పుకుంటే బాగుండు…”అని అంది…

మా తమ్ముడు అజయ్ కృష్ణ చెన్నై లో నే ఉంటాడు…వాడికి B.Tech అయినాక మా కంపనీ లో నే జాబ్ ఇప్పించ…మా పెళ్లి అప్పుడు బాగా ఆక్టివ్ గా అన్ని పనులు చేసి పెట్టాడు…రమ్య కన్నా 2 ఏళ్ళు పెద్ద వాడు…కానీ రమ్య ని వదిన అని పిలుస్తారు…మా పెళ్లి అయిన కొత్తలో కూడా మాతోనే వున్నాడు కొన్నాళ్ళు…కానీ మా అమ్మ వాళ్ళు మాతో వద్దని బయట రూమ్ తీసుకోమని చెప్పారు..

అప్పుడు బయటికి వెళ్ళటం తప్పు ఆయిన్ది…చెన్నై లో నాకు తెలియకుండా ఒక తెలుగు అమ్మాయి ని ప్రేమించాడు…ఒక 3 ఏళ్లు ఘాడం గా ప్రేమించుకున్నారు…ఒకసారి నాకు అనుమానం వచ్చి వాడిని ఫోలౌ అయి చూసి తర్వాత మా ఇంటికి పిలిచి అడిగా…మొదటిసారి నాకు ఎదురు చెప్పగానే తట్టుకోలేక వాటిమీద చెయ్ చేసుకున్న…కారణం ఆ అమ్మాయి కులం మాది కాదు…మా అమ్మ ని అడిగితే ఉరి వేసుకుని చస్తాం కానీ వేరే కులం వాళ్ళని కోడలిగా చేసుకొము అని అన్నారు…ఇక తప్పేది లేక వీడికి ఫుల్ గా క్లాస్ పీక…వినలేదు…ఇక లాభం లేదు అని వీడిని తీసుకుని మా ఊరు వేళ్ళ.అక్క ఒక అమ్మాయి తో పెళ్లి చూపులు ఏర్పాటు చేయగానే ఆరోజు బాగానే ఉండి 2 రోజుల తర్వాత కనపడకుండా వెళ్లారు…

నాకు అనుమానం వచ్చి చెన్నై లో వాడి రూమ్ కి వెళితే ఇద్దరు విషం తాగి పది వున్నారు…వెంటనే హాస్పిటల్ లో చేర్పిస్తే అప్పటికే ఆ అమ్మాయి సచిపోయిన్ది…ఎలాగోలా వీడు బ్రతికాడు…ఎప్పుడు వెళ్ళాడో తెలియదు… హాస్పిటల్ నుండి నేరుగా ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయాడు…మేము కంగారు పడకూడదు అని అప్పుడప్పుడు మాకు కాల్ చేస్తుంటాడు…కానీ ఇంతవరకు మా అమ్మ నాన్న మొహం.

చూడలేదు…చెన్నై లో చిన్న చిన్న జాబ్ లు చేసుకుంటూ బ్రతుకుతున్నారు… నేను డబ్బులు ఇచ్చిన కూడా తీసుకొడు…అడ్రస్ కూడా నాకు ఎప్పుడు చెప్పలేదు…ఒక్కసారి నేను వాడి మీద కోప్పడి వాడికి తీరని అన్యాయం చేస…అందుకే ఇప్పుడు కాల్ చేసిన కూడా ప్రేమగా మాట్లాడుతా…రమ్య తో అయితే కొంచం ఓపెన్ అయి ఏడ్చేస్తాడు కూడా …..

తాను అయినా ఎం చేయగలదు…వాడు మాత్రం ఆఫీస్ బాయ్,,,పోస్ట్ మాన్,,,సేల్స్ బాయ్…ఇలా ఏ జాబ్ పడితే ఆ జాబ్ చేసుకుంటూ ఉంటాడు…తనకి ఆరోజు గడిస్తే చాలు…ఒక్కోసారి రూమ్ కి వెళ్లకుండా ఫూట్ పాత్ మీదో,,,బస్ స్టాండ్ లో నో పనుకుంటాడూ…వాడిని తలుచుకున్నప్పుడు నాకు చాలా బాధ వేస్తుంది…పెళ్లి పెరు ఎత్తితే మాత్రం నాకు కనపడకుండా వెళ్ళిపోతాడు…ఇప్పుడు రమ్య కి ఒప్పుకుంటాడా లేదో అని భయం గా ఉంది…ఒప్పుకుంటే నాకన్నా అదృష్టంమంతుడు ఉండదు…ఏదుకంటే నాకిప్పుడు వేరే ఛాన్స్ లేదు….రమ్య ని హ్యాపీ గా ఉంచటానికి నాకున్న ఏకైక మార్గం ఇదొక్కటే…

తెల్లారి రమ్య అజయ్ కి చాలా సార్లు కాల్ చేసింది…లిఫ్ట్ చెయ్యలేదు…నాతో చెప్పి కొంచం.బాధ పడింది…నేను ఆఫీస్ కి వెళ్లిన తర్వాత కూడా ట్రై చేస…మెసేజ్ కూడా పెట్ట ఒక్కసారి ఇంటికి ర…చూడాలని ఉంది అని..రిప్లై లేదు…తర్వాత ఆఫీస్ పనుల్లో బిజీ అయిపోయా…ఉదయం నుండి హారిక నాకు కాల్ చేస్తుంది…నేను లిఫ్ట్ చేయటం లేదు…సాయంత్రం హెడ్ ఆఫీస్ నుండి మా బాస్ కాల్ చేసి చెన్నై వస్తున్న రేపు అని చెప్పాడు…కొంచం హ్యాపీ గా అనిపించింది…కనీసం విజిల్ కి రహీం కి ఏదైనా చిన్న పోస్ట్ లో అయిన పెట్టేద్దాం బాస్ కి చెప్పి అని అనుకున్న…పాపాఎం.వాల్లా పరిస్థితి చాలా ఘోరం గా ఉంది మరి…ఫ్రెండ్ కధ…నేను చూస్తూ వుండలేకపోతున్న…

సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్ళగానే రమ్య ని అజయ్ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేశాడా అని అడిగా…లేదు అని చెప్పి వంట చేస్తుంది…కాసేపు అయినాక నా దగ్గెరకు వచ్చి “మీ తమ్ముడు ఫోన్ సిగ్నల్ వసంత నగర్ చూపిస్తంది…రేపు సెలవు పెడతారా…వెళ్లి వేటుకుదాం…”అని అడిగింది…నేను రమ్య తో లేదు రమ్య నాకు కొంచెం పని ఉంది..

రేపు మా బాస్ వస్తున్నారు ముంబై నుండి మళ్ళీ”అని అనగానే ఆశ్చర్యం గా “అవునా…”అని నా వైపు చూసింది…నేను అర్థం కానట్లు రమ్య వైపు చూస్తే ఎదో ఆలోచిస్తాంది…నేను రమ్య తో “ఏంటి ఆలోచిస్తున్నావ్….ఏమైనా ప్రాబ్లెమ్ ఆ…”అని అనగానే రమ్య నా ఫేస్ వైపు చూడకుండా నాకు కొంచెం దూరం గా జరిగి “నన్ను క్షమించు విజయ్….తప్పు చేశాను..ని దగ్గెరే ఒక విషయం దాచాను”అని అంది…నేను రమ్య ని దగ్గెరే కి తీసుకుని “నువ్ చేసింది ఏదైనా అది నాకు తప్పు కాదు రమ్య….

ఎదో చెప్పు”అని అనగానే “నిజానికి ఆరోజు మొదటిసారి నేను హోటల్ కి డేట్ కి వెల్లింది మీ బాస్ తో నే…రెండు రోజులు అతని దగ్గెరే కె వెళ్ళాను”అని అనగానే నాకు ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యం వేసింది…నేను మళ్ళీ కోలుకుని “అదేం పెద్ద మేటర్ కాదులే రమ్య…ఎవరో ఒకరు…నువ్ హ్యాపీ గా ఉన్నావ్ కధ…అది చాలు…”అని అనగానే “మేటర్ అది కాదు విజయ్…ఇప్పుడే అసలు మేటర్…ఆయన నాకు కచ్చితం గా కాల్ చేస్తారు…మళ్ళీ హోటల్ కి అంటే నాకు భయం గా ఉంది…

నేను రాను అంటే ని మీద ఏమైనా కొప్పాడతాడు ఏమో అని నా భయం”అని అంది…”రానని ఎందుకు అంటావ్ రమ్య…వేళ్ళు…ఎం కాదులే…రెండు మూడు రోజులే ఉండేది….”అని అనగానే “హోటల్ కి నేను వెళ్ళాను విజయ్…ప్లీస్…ఇంటికి తెచేసేయ్…ఏదోలా ఒప్పించి ఇక్కడకు తీసుకురా….”అని అంది…నేను మనసులో చాలా కంగారు పడ్డ…నా ముందే మా బాస్ నా భార్య ని గది లో కి తీసుకెళ్తుంటే ఎలా తట్టుకోగలను అని అనిపించింది… నేను రమ్య తో “సరే ఇంటికి తీసుకువస్తా…కానీ నేను ఇంట్లో ఉండలేను రమ్య….

బయట హోటల్ లో రూమ్ తీసుకుని ఉంటే నైట్…ప్లీస్”అనగానే రమ్య కోపం గా “విజయ్…అలా అయితే నేను ఒప్పుకొను…నువ్ హోటల్ లో ఉంది చేదు అలవాట్లు చేసుకుంటే నేను సచిపోతా…ఎం చేస్తావా నాకు తెలియదు…నువ్ కూడా ఉండాలి…వేరే రూమ్ లో నే కధ ఎలాగో నువ్ పనుకునేది…ఏంటి నీకు ప్రాబ్లెమ్”అని కొంచం కోపం గా అంది..

నేను మళ్ళీ మాట్లాడే లోపు “నాకు ఎం చెప్పొద్దూ మీరు…మీరు హైటెల్ లో ఉండటం నేను వప్పుకొను…రెండు రోజులు కళ్ళు ముసుకో…ఆ కొంచం అద్జుస్త్ అవలెవ నాకోసం…నా మీద ప్రేమ నిజం గా ఉంటే నువ్ కచ్చితం గా ఒప్పుకుంటావ్”అని లేచి కిచెన్ లో కి వెల్లింది…ఇక నేను ఏమి మాట్లాడలేకపోయా…

ఆరోజు నైట్ నాకు నిద్ర పట్టలేదు…రేపు మా బాస్ వస్తున్నాడని కాదు…నా తమ్ముడు ఫోన్ లిఫ్ట్ చెయ్యలేదు…ఎలా ఉన్నాడో అని…ఇన్నాళ్లు కనీసం ఫోన్ చేసినప్పుడు ఒక వేళ లిఫ్ట్ చెయ్యకపోతే తానే ఒక గంట తర్వాత కానీ లేక సాయంత్రం కనించేసేవాడు…ఇప్పుడు తాను ఎలా ఉన్నాడో అని దిగులు గా ఉంది…అలానే ఆలోచిస్తూ ఉంటే రమ్య మధ్యలో నిద్ర లేచి నా వైపు చూసి “ఏమిటి …నిద్ర పోకుండా ఆలోచిస్తున్నారు”అని అడిగింది…నేను ఏమి మాట్లాడకుండా తన తలని నా గుండెలమీద వేసుకుని పనుకున్న…కాసేపు ఉన్నాక తానే “ఏమి కాదు లే అజయ్ కి…వాడి జాగ్రత్త లో వాడు ఉంటాడు…

మీరు అనవసరం గా కంగారు పడకండి…రేపో ఎల్లుండో వాడే కాల్ చేస్తాడు”అని అంది…రమ్య నా భార్య గా దొరకటం నా అదృష్టం…నేను చెప్పఁక్కుండానే కేవలం నా మొహం లో ఫీలింగ్ చూసి ఏమి ఆలోచిస్తున్నానో చెప్పేసింది…గట్టిగా తనని వాటేసుకుని పనుకున్న…వేకువ జామున న పెదాలపై ముద్దు పెడుతూ నన్ను నిద్ర లేపింది…నేను నిద్ర మత్తులో తన పెదాలని వదిలేసి “పనుకో…నిద్ర వస్తుంది”అని అనగానే రమ్య నా బుగ్గలు పట్టుకుని “తెల్లారితే మీ బాస్ వస్తాడు…నీకు వీలవుతుందో…అవదో… ని ఇష్టం మరి…”అని అనగానే కళ్ళు తెరిచి ఒక్కసారిగా వాటేసుకున్న…అప్పటికే తాను బట్టలు మొత్తం విప్పేసింది… నేను కేవలం లుంగి తో ఉండటం వలన రమ్య నే దాన్ని పక్కకి నెట్టి నా మడ్డని చేత్తో ఊపుతూ మెల్లగా కిందకి వెళ్లి నోట్లో పెట్టుకుంది….

చాలా రోజుల తర్వాత మళ్ళీ నోట్లో పెట్టుకునిసరికి నేను కొంట్రొల్ చేసుకోలేకపోయా…..తాను బాగా ఆరితేరినట్లుంది మడ్డ చీకడం లో…నేను ఎంత ఆపుకున్న కూడా నా వల్ల కాక ఒక్కసారిగా తన నోట్లో చిమ్మేయ్యగానే మడ్డ బయటకి తీసి చేత్తో ఊపుతూ నా పొట్ట మీద కార్చేసింది… నా లుంగీ తో తుడుస్తూ నా వైపు కోపం గా చూస్తూ “ఎవరైనా అలా కార్చుకుంటారా….హాయి గా దెంగుకోలేక…ఏంటి ఇలా చేశారు…”అని లేచి బాత్రూం కి వెల్లింది…
బయటకి వచినాక మళ్ళీ నా పక్కన పనుకుంది…నేను ఇక తనని గెలకలేదు… తెల్లారి 7 గంటలకి రమ్య టీ తెచ్చి నన్ను నిద్ర లేపింది….ఫ్రెష్ గా స్నానం చేసి ఉంది….నాకు టీ ఇచ్చి తాను కూడా తెచ్చుకుని నా పక్కన కూర్చుంది…అప్పుడు తాను డేట్ కి వెళ్ళినప్పుడు తన దగ్గెరే ఒక సెల్ చూసా కదా…అది తీసుకుని చూస్తుంది…నాతో “మీ బాస్ ఒకవేళ కాల్ చేస్తే ఈ నెంబర్ కె చేస్తాడు..

నాకు ఒకవేళ చేస్తే వెంటనే నీకు చెప్తా…సరేనా…నువ్వే ఎలాగోలా ఒప్పించి ఇంటికి తీసుకురా…నేను హోటల్ కి వేళ్ళను… నాకు భయం”అని అంది…వెంటనే హోటల్ విషయం గుర్తుకువచి నా ఫోన్ తీసుకున్న…రమ్య ఎదురుగానే మురళి కి కాల్ చేయగానే లిఫ్ట్ చేసి గుడ్ మార్నింగ్ చెప్పాడు…నేను మురళి ని హోటల్ బుక్ చేయొద్దు…క్యాన్సిల్ అని చెప్పా…రమ్య నా వైపు చూస్తూ ఫోన్ ఇవ్వమని అడిగింది…నేను రమ్య కి ఫిన్ ఇవ్వగానే తాను ఫోన్ చెవులో పెట్టుకుని లేచి బయటికి వెళుతూ “హాయ్ మురళి…ఎం చేస్తున్నావ్…పాప నిద్ర లేచిందా”అంటూ కిచెన్ లో కి వెళ్లి ఫోన్ మాట్లాడుతుంది…ఒక అరగంట అయినా కూడా ఇంకా ఫోన్ మాట్లాడుతూనే టిఫిన్ రెడి చేస్తుంది…నేను బాత్రూం కి వెళ్లి వచ్చేసరికి రమ్య కొత్త ఫోన్ రింగ్ అవుతూ ఉంది…తనకి వినపడలేదు అనుకుంటా…ఫోన్ తీసుకుని చూస్తే మా బాస్ కాల్..వెంటనే ఫోన్ తీసుకుని కిచెన్ లో కి వెళ్ళగానే అక్కడ రమ్య మురళి తో ఇంకా మాట్లాడుతూ పెద్దగా నవ్వుతుంది…రమ్య నవ్వినప్పుడు చాలా అందం.

Pages: 1 2 3 4

We love comments and appreciate the time that our readers spend to share ideas and give feedback.