ఆ రోజు ఉదయం ఇంట్లో ఎవరూ లేరు. నాన్న ఆఫీసుకు వెళ్లిపోయాడు. అమ్మ లక్ష్మి ఇంట్లోనే ఉంది. ఆమెకు 42 ఏళ్లు. ఇంకా అందంగా, శరీరం సొగసుగా ఉంది. కొడుకు అర్జున్ 22 ఏళ్లు. కాలేజ్ ఫైనల్ ఇయర్. ఇంట్లోనే చదువుతుంటాడు.

అర్జున్ గదిలో పడుకుని ఫోన్ చూస్తుండగా, అమ్మ వచ్చి తలుపు తట్టింది.

“అర్జున్… నిద్ర లేవా రా?”

“వచ్చానమ్మా… లోపలికి రా.”

లక్ష్మి లోపలికి వచ్చింది. చేతిలో కాఫీ గ్లాసు. ఆమె ధరించిన నైటీ కొంచెం లూజుగా ఉంది. రొమ్ముల మధ్య లోతైన గ్యాప్ కనిపిస్తోంది. అర్జున్ కళ్లు అక్కడే ఆగిపోయాయి. లక్ష్మి గమనించింది. కానీ ఏమీ అనలేదు. నవ్వుతూ గ్లాసు అందించింది.

“తాగు రా… నీకు ఎప్పుడూ అమ్మ చేతిలోనే కాఫీ కావాలి కదా.”

అర్జున్ లేచి కూర్చున్నాడు. ఆమె చేతి నుంచి గ్లాసు తీసుకున్నప్పుడు వేళ్లు తాకాయి. ఆ తాకిడి రెండువైపులా కాసేపు ఉండిపోయింది. లక్ష్మి కళ్లు కిందికి పడ్డాయి. అర్జున్ గొంతు కొంచెం మారిపోయింది.

“అమ్మా… నువ్వు ఇలా దగ్గరగా ఉంటే… నాకు ఏదో జరుగుతుంది.”

లక్ష్మి మెల్లగా తలెత్తింది. ఆమె కళ్లలో భయం కాదు… కాస్త ఆశ, కాస్త ఆతురత.

“ఏమైంది రా… చెప్పు.”

అర్జున్ ఆమె చేయి పట్టుకున్నాడు. లాగి తన దగ్గరికి తీసుకొచ్చాడు. లక్ష్మి నిలబడి ఉంది. అర్జున్ ఆమె నడుము చుట్టూ చేయి వేసి లాగాడు. ఆమె రొమ్ములు అతని ఛాతీకి తగిలాయి.

“అమ్మా… నేను నిన్ను చూస్తూ పెరిగాను. నీ వాసన, నీ మెత్తని శరీరం… రాత్రంతా నీ గురించే ఆలోచిస్తుంటా.”

లక్ష్మి కళ్లు మూసుకుంది. ఆమె కూడా చాలాకాలంగా ఇలాంటి భావాలు అణచుకుంటూ ఉంది. నాన్న పనిలో ఎప్పుడూ బిజీ. రాత్రులు ఒంటరిగా గడుపుతూ… కొడుకు పెరిగి పెద్దవాడైతే ఎలా ఉంటుందో అని భయపడుతూ ఉండేది. కానీ ఇప్పుడు ఆ భయం కరిగిపోతోంది.

“అర్జున్… ఇది తప్పు రా… నేను నీ అమ్మని…”

“అమ్మా అని పిలుస్తున్నా కదా… కానీ నా లోపల నువ్వు కేవలం అమ్మ కాదు. నీ శరీరం నన్ను పిచ్చెక్కిస్తోంది.”

అర్జున్ ఆమె పెదాలపై మెల్లగా ముద్దు పెట్టాడు. లక్ష్మి మొదట కాస్త తిరగబడింది. కానీ అతని నాలుక ఆమె పెదాల మధ్యకు వచ్చినప్పుడు ఆమె కూడా ప్రతిస్పందించింది. నోరు తెరిచింది. రెండు నాలుకలు కలిశాయి. లక్ష్మి మూతితో మెత్తగా శబ్దం చేసింది.

అర్జున్ ఆమెను మంచం మీద పడేశాడు. నైటీని పైకి లేపాడు. లోపల బ్రా లేదు. రొమ్ములు బయటకు వచ్చాయి. అర్జున్ వాటిని చేతుల్లోకి తీసుకుని నొక్కాడు. నిప్పుల్‌లను నోటితో పీల్చాడు. లక్ష్మి వెన్ను వంచి మూలుగుతూ ఉంది.

“అర్జున్… నెమ్మదిగా… నాన్న ఎప్పుడైనా వచ్చేస్తాడేమో…”

“రాడమ్మా… ఇవాళ్టి మీటింగ్ సాయంత్రం వరకు ఉంది. మనకు సమయం ఉంది.”

అర్జున్ ఆమె ప్యాంటీని లాగేశాడు. లక్ష్మి కాళ్లు తెరిచి పెట్టింది. అతను మధ్యలోకి వంగి నాలుకతో నాకాడు. లక్ష్మి ఒళ్లంతా వణుకుతూ ఉంది. చేతులతో అతని తలను పట్టుకుని నొక్కింది.

“అయ్యో… అక్కడే… అర్జున్… నీ నాలుక… అమ్మను చంపేస్తోంది…”

అర్జున్ లేచి తన ప్యాంట్ దించాడు. అతని ముఠా బిగుతుగా నిలబడి ఉంది. లక్ష్మి కళ్లు తెరిచి చూసింది. భయం కాదు… ఆశ్చర్యం, కామం కలిసి ఉన్నాయి.

“పెద్దగా ఉంది రా… అమ్మ లోపలికి పోతుందా…”

“పోతుంది అమ్మా… నెమ్మదిగా పెట్టుకుందాం.”

అర్జున్ ఆమె కాళ్ల మధ్యకు వచ్చి నెమ్మదిగా లోపలికి నెట్టాడు. లక్ష్మి నోరు తెరిచి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. కళ్లలో నీళ్లు వచ్చాయి. కానీ ఆమె కాళ్లు అతని నడుము చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి.

“నెమ్మదిగా… అర్జున్… అమ్మను బాధపెట్టకు…”

అతను లోపలికి పూర్తిగా వెళ్లాడు. ఆగి కాసేపు అలాగే ఉన్నాడు. లక్ష్మి మెల్లగా కదలడం మొదలుపెట్టింది. అర్జున్ కదలడం మొదలుపెట్టాడు. మెల్లగా… తర్వాత వేగంగా. లక్ష్మి రొమ్ములు ఊగుతూ ఉన్నాయి. అర్జున్ వాటిని నొక్కుతూ, పీలుస్తూ ఉన్నాడు.

“అమ్మా… నీ లోపల ఎంత వేడిగా ఉంది… నేను ఇంతకాలం ఎలా ఓర్చుకున్నానో…”

“నేను కూడా రా… రాత్రంతా నీ గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండేదాన్ని… నీ అమ్మను ఇలా చేయడం తప్పని తెలుసు… కానీ ఆపలేకపోతున్నా…”

ఇద్దరూ ఒకటైపోయారు. చెమటలు కారుతూ, శ్వాసలు ఆగిపోతూ, ఒకరినొకరు గట్టిగా పట్టుకుని… చివరికి ఇద్దరూ ఒకేసారి విరజల్లుకున్నారు. లక్ష్మి అతని ఛాతీపై తలపెట్టుకుని ఏడుస్తూ నవ్వింది.

“మనం ఏం చేశాం రా… ఇది రహస్యంగా ఉంచాలి…”

“ఉంచుతాం అమ్మా… నాన్నకు తెలియకూడదు.”

—

ఆ తర్వాత రోజులు మారిపోయాయి. నాన్న ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు సాధారణంగా ప్రవర్తించేవారు. కానీ అతను వెళ్లిన వెంటనే ఇద్దరూ ఒకరినొకరు వెతుక్కునేవారు. వంటగదిలో, బాత్రూంలో, రాత్రి నాన్న నిద్రపోయిన తర్వాత కూడా…

ఒక రోజు మధ్యాహ్నం. నాన్న హఠాత్తుగా ఇంటికి వచ్చేశాడు. ఆఫీసులో పని ముందే అయిపోయిందని. ఇంట్లో ఎవరూ లేరని అనుకుని లోపలికి వచ్చాడు. బెడ్‌రూం తలుపు సగం తెరిచి ఉంది. లోపల నుంచి శబ్దాలు వినిపించాయి.

“అర్జున్… ఇంకా గట్టిగా… అమ్మను పగలగొట్టు…”

నాన్న (వెంకటేష్) ఆగిపోయాడు. తలుపు పక్కనుంచి చూశాడు. భార్య లక్ష్మి మోకాళ్లపై నిలబడి, కొడుకు అర్జున్ వెనక నుంచి కదుపుతున్నాడు. లక్ష్మి ముఖం ఆనందంతో వంగి ఉంది. రొమ్ములు ఊగుతున్నాయి. అర్జున్ ఆమె నడుము పట్టుకుని గట్టిగా కదుపుతున్నాడు.

వెంకటేష్ కళ్లు తెరచి చూస్తూ నిలబడిపోయాడు. కోపం రాలేదు. ఆశ్చర్యం… తర్వాత ఏదో విచిత్రమైన అనుభూతి. అతను చాలాకాలంగా భార్యను సరిగా చూడటం లేదు. ఆమె ఇంత ఆనందంగా ఉండటం చూసి… అతని లోపల ఏదో మారిపోయింది.

అతను తలుపు తెరిచి లోపలికి వచ్చాడు. ఇద్దరూ భయంతో ఆగిపోయారు. లక్ష్మి ముఖం తెల్లబడిపోయింది. అర్జున్ వెనక్కి తగ్గాడు.

“నాన్న…”

వెంకటేష్ మెల్లగా తలుపు మూసేశాడు. దగ్గరికి వచ్చాడు. లక్ష్మి ఏడుపు మొదలుపెట్టింది.

“క్షమించు… ఇది జరిగిపోయింది… మేము…”

వెంకటేష్ చేయి పైకెత్తి ఆమె నోరు మూసేశాడు.

“ఏడవకు. నేను చూశాను. నువ్వు ఇంత ఆనందంగా ఉండటం చాలాకాలం తర్వాత చూశాను. నేను నిన్ను నిర్లక్ష్యం చేశాను. ఈ ఇంట్లో నీకు కావలసినది ఇప్పుడు నీ కొడుకు ఇస్తున్నాడు.”

అర్జున్ ఇంకా భయంగా చూస్తున్నాడు.

“నాన్న… నేను…”

“నువ్వు ఏమీ చెప్పక్కర్లేదు. నేను అంగీకరిస్తున్నాను. ఈ ఇంట్లో ఇక నుంచి మీ ఇద్దరి మధ్య ఏమీ రహస్యం కాదు. నేను కూడా ఉంటాను. చూస్తుంటాను. అప్పుడప్పుడు పాల్గొంటాను కూడా. కానీ మీరు ఒకరినొకరు ఆపకండి.”

లక్ష్మి కళ్లలో నీళ్లు ఉన్నాయి. కానీ ఆమె నవ్వింది. అర్జున్‌ను చూసింది. అర్జున్ కూడా నవ్వాడు.

వెంకటేష్ బట్టలు విప్పుతూ మంచం దగ్గరికి వచ్చాడు.

“ఇప్పుడు… ఇద్దరూ కలిసి నన్ను కూడా చూడండి. ఈ ఇల్లు ఇకపై మన ముగ్గురిది.”

ఆ రాత్రి నుంచి ఇంట్లో కొత్త జీవితం మొదలైంది. రహస్యం అయిపోయింది. బదులు… పూర్తి అంగీకారం, పూర్తి ప్రేమ, పూర్తి కామం. అమ్మా, కొడుకూ, నాన్నా… ముగ్గురూ ఒకే మంచం మీద.

అది వారి కొత్త నిజం.

Categorized in: